دفتر اول:

وزرای کشور ، اقتصاد ، مسکن ،راه، علوم ، با وجود آنکه تنها کمتر از بیست ماه از دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد باقی مانده جای خود را به افراد جدیدی خواهند داد تا شاید ضعف در این حوزه ها با تغییر کم عمر مدیران بر طرف شود و یا به تصور خودشان فشارها کاسته شود.اما آیا این تحولات واقعا تنها راه باقی مانده برای سال پایانی دولت نهم است؟
بحرحال باید دید افراد جدید که طی این روزها معرفی می شوند آیا برنامه حساب شده برای یکسال پایانی خواهند داشت؟نمی دانم چه خواهد شد؟

سخن دوم :

امروز با آقای دکتر جاسبی جلسه ای داشتم.مرد خادم و موفقی ست.دانش را تا دورترین نقاط کشور زنده نگاه داشته است ،گرچه انتقاداتی نیز بر او و دانشگاه آزاد نیز وارد است.
انتقاد جدی بر اوضاع امروز به خصوص کلافگی مردم از گرانی داشت.از گرانی مسکن گرفته تا مصالح تا روزمرگی ها الی آخر.گفتم حضرت آقا شما چرا جای دور می روید ؟!! مگر همین خود شما نیستید که اینقدر در گرفتن شهریه از دانشجویان سخت می گیرید که خیلی ها برای خرج دانشگاه فرزندانشان فرش زیر پای خود را هم می فروشند و گرچه این را هم گفتم که دولت می توانسته در دو سال اخیر بجای غر زدن بر سر مساله شهریه به شما کمک هایی کند که این فشارها بر مردم کم شود.واقعا در مورد سهم خودش در پریشان سازی زندگی بر مردم حرفی جز سکوت نداشت.شاید خیلی های دیگر همچون جاسبی خودشان هم دلشان نمی خواهد اما غفلت دارد همه چیز را خراب می کند.در اندیشه یک حزب هم هست.او که سالها پیش قائم مقام دکتر بهشتی در حزب جمهوری بود اکنون در اندیشه تشکلی فراگیر است که با آن به بازی قدرت ادامه دهد.مستقیم یا غیر مستقیم نفوذ عجیبی در این دوره مجلس خواهد داشت.برخی به سبب آنکه با سوابق مرتبط با دانشگاه آزاد اکنون در مجلس هستند یا آنهایی که سوابقی در حزب جمهوری داشتند و باصطلاح حزبی اند و اکنون به مجلس راه یافته اند.این پشتوانه مجلس برایش خیلی شیرین و قیمتی ست.

دلشوره آخر :

خودم هم نمیدانم چرا دلشوره را نوشتم ،اما ششم اردیبهشت دور دوم انتخابات مجلس هشتم است.نمیدانم چرا برای آینده جریان اصلاح طلبی در ایران دلشوره دارم...