اصلاح طلبان در رقابت از پیش باخته ای که رمق و انگیزه حضور از آنها گرفته شده بود ،تلاش کردند.بدون هیچ امکان تبلیغی،با یک دنیا تخریب از تریبونهای مختلف،با صرف تمام انرژی شان در پیگیری تایید صلاحیتها،در سرگردانی و سردر گمی آمدن یا نیامدن مردم،در دلشکستگی از دست دادن بورقانی و توسلی ،و با وجود حذف رسمی برجسته ترین نیروهای جریان خود بالاخره آمدند چون این بود مرام اصلاح طلبی!
باید می آمدند،باید می ایستادند تا نقشه هایشان بر هم بریزد. گرچه اخبار رسیده حکایت از پیروزی در پنجاه درصد از حوزه هایی ست که امکان رقابت در آن وجود داشت اما ما پیروز میدانیم چون در رقابتی نا برابر پا نهادیم و هرگز نباید ذره ای مایوس شویم چراکه ما برای پیروزی آفریده شده ایم.برافراشته باد پرچم اصلاح طلبی...