این روزها در کشور امارات شاهد سخن گفتن از خود فروشی یک نام بزرگ ایرانی به اعرابی هستیم که خیلی دل خوشی از آنها نداریم.هرجا می روی سخن از گلایه ایرانیانی ست که غرور ملی آنها لکه دار شده است.دو سالی بود که بواسطه ارتباط با ستاره های سینما و ورزش، برخی از این چهر ها را تحت موسسه ای به نام چهره نما به شرکت های معتبر ملی برای تبلیغ و استفاده دو طرفه چهره و شرکت معرفی می نمودم.در این میان همیشه شرکت های خارجی پیشنهادهای مالی قابل تاملی می دادند که قابل رقایت با مبالغ بسیار پایین داخلی ها نبود اما آنچه همیشه برای چهره نما و این چهر ها مهم بود حرمت ملی گرایی و حمایت از حرکت های داخلی و ملی بود و حتی در برخی پیشنهادات به خاطر حمایت جدی از حرکت آن تولید کننده یا شرکت داخلی مبالغ قراردا آنچنان اهمیت نداشت.گرچه با شروع دولت احمدی نژاد و خواست شخصی صفار هرندی این نوع تبلیغ در کشور ما ممنوع شد و دیگر اجازه استفاده از چهره های ورزشی و سینمایی در تبلیغات داده نشد اما همچنان تاکید بر حفظ غرور ملی رسالت اصلی چهره نما و خود چهره های مشهور و محبوب ملی شد.
در کشور امارات خصوصا در دوبی خیلی چیز ها می بینی که سوژه کافی برای غصه خوردن دارد.از حضور سرمایه داران ایرانی و هجوم سرمایه های آنها برای رونق و توسعه این کشور گرفته تا خیلی از حرفهایی که از گفتن آن شرممان می آید.اما یکی از آن چیز هایی که دیگر قابل توجیه نبود و در این چند روز در همه جای امارات باعث می شود کمی بیشتر از گذشته تاسف بخوریم حضور تاسف بار حسین رضا زاده در تبلیغ املاک رابینسون امارات است.
اگرچه ورزشکاران وقتی در سطح دنیا به جایگاه قهرمانی می رسند، به دلیل شناخت مردم از آنها سوژه مناسبی برای شرکتهای بین المللی تبلیغاتی و تبلیغات برای کالاها و محصولات می شوند، اما برای قهرمانی که اعتبار جهانی خود را با نام حضرت ابوالفضل(ع) عجین کرده و علقه هایی از روحیات ایرانی و اسلامی را به نمایش در می آورد و مقامات عالی نظام هم با پیام فرستادن برای او مایه می گذارند، این نوع شیوه تبلیغاتی و شرکت در تیزر و سایر تبلیغات گسترده آن در دوبی برای خرید املاک توسط ایرانیان در کشور امارات متحده عربی آن هم در شبکه ای که بر خلاف بسیاری شبکه های لس آنجلسی حرمت روزهای عزا را هم نگاه نمی دارد، جای شگفتی و سئوالات فراوان دارد.

کارگردانان این سناریو که از سادگی این قهرمان ایرانی استفاده کامل را نموده اند، در تیزر تبلیغاتی خود او را همانند مدیر یک بنگاه معاملات مسکن نشان داده اند که بر صندلی مدیریت تکیه زده و با اعداد و ارقام نظر مشتریان را به خریداری ملک در دبی جلب می نماید و دست آخر اعلام می دارد اینجانب رضازاده به تمامی ایرانیان توصیه می کنم در دبی ملک خریداری نموده و از طریق املاک .... این کار را انجام دهند.

تبلیغ برای سرمایه گذاری در کشوری که اکنون به واسطه ادعای ارضی نسبت به سه جزیره ایرانی جزء کشورهای متخاصم نسبت به منافع ملی ایرانیان در سطح دنیا محسوب می گردد و از هر فرصتی برای بیان این ادعای کذب استفاده می نماید، قطعا در شان یک قهرمان ملی ایران نیست.

در ایران قهرمانان و پهلوانان زیادی وجود دارند که با استفاده از امکانات کشور و حمایتهای نظام و البته تلاش مجدانه خود به جایی رسیده و کرسیهای جهانی را از آن خود می نمایند، ولی معلوم نیست برخی نظیر این ورزشکار چگونه حاضر می شوند برای کسب اندک درآمدی اعتبار خود و ارزشهای یک ملت را به بازی بگیرند. جالب آن که در این مسیر ملعبه دست دلالان بین المللی شده و آنان هم به تحقیرآمیزترین نوع ممکن از آنها استفاده ابزاری نموده و با آبروی یک کشور بازی می نمایند.رضازاده علاوه بر جوایز هنگفت و انواع خودروها و انبوه سکه هایی که در این مدت به عناوین مختلف گرفته، در ایران هم برای بطریهای آب معدنی،یک روغن موتور و یک موتور سیکلت،یک فروشگاه فرش و قرعه کشی بانک ملت و تبلیغ یک کارخانه سازنده رب گوجه تبلیغات انجام داده، اما این نوع تبلیغ نشان داد عطش کسی که به رغم دارا بودن عنوان ملی، برای مصاحبه با رسانه ها هم تقاضای پول می کند، می تواند منافع کشور را هم زیر پا بگذارد و او را در حد ابزار چند دلال بین المللی تنزل دهد.

دوست خوبم حسین آقای رضازاده ،آیا واقعا عرق ملی به هر قیمتی فروختنی ست؟ هرگز هرگز هرگز......