آیت الله هاشمی رفسنجانی و دکتر قالیباف درجمع زندانیان سیاسی قبل از انقلاب که در محل زندان قصر گردهم آمده بودند،ضمن بزرگداشت ایام دهه فجرانقلاب اسلامی به ایراد سخن پرداختند.در میهمانی زندانیان شاه دو مرد بزرگ کنار هم نشسته بودند و گرچه نماینده نسل اول و نسل دوم انقلاب بودند اما هر کدام و در جای خود می توان گفت ارزشمند ترین مردان اجرایی و سازندگی در کشور بودند.دو مدیر که دارای تیم و استراتژی و روحیه منحصر به فردی بوده و هستند که بررسی عملکردشان ،هر یک زمان و فضای مفصلی می طلبد.اما هاشمی و قالیباف ،وجه اشتراکات زیادی دارند.هر دو،فرمانده!یکی در کشور داری و حاکمیت.این یکی در جنگ و پلیس.هر دو مدیرانی توانمند و نوگرا.یکی با دستاوردهای ارزشمند دوران سازندگی و این یکی متحول کننده نیروی انتظامی و شهرداری در خدمت رسانی .یکی در آشتی دادن دولت و مردم،این یکی در دوستی و نزدیکی پلیس و شهرداری با مردم.هردو تیزهوش و روستازاده های باهوش.یکی از روستای بهرمان و تاثیر گذار در نهاد روحانیت.و این یکی از ییلاق طرقبه و و موثر در نهادهای نظامی.هردو گرچه امروز مورد خطاب یک عزیز مشترک در اتهامات و نقد و کنایه اند،اما حتما به همان اندازه مصمم برای ساختن ایران بدون ایراد گرفتن و هوار کشیدن و تخریب سابقونند...
هاشمی و قالیباف دو نام بزرگ در تاریخ این مرز پر گهر خواهند ماند...
برادرم می گفت:"آینده به سردار لبخند می زند"